مدح و شهادت با امام حسن مجتبی علیهالسلام
آیت عـظمی علیّ و محشر كبری حسن عالی و اعلا عـلیّ و والی و والا حـسن حبل محكم مرتضی و بهترین دم مجتبی عـروة الوثـقـی عـلیّ و واژۀ زیـبا حسن سورۀ انسان علیّ و سورۀ یٰاسین حسن عَلّمَ الاَسما علیّ و أحـسنُ الاَسماء حسن حـاكـم خـلـقت عـلیّ و شافـع أمّت حسن قـادرِ مـطـلق عـلیّ و مالـك دلهـا حـسن زینت دوش رسول الله هستند این دو تن جان پیـغـمـبر عـلیّ و دلبـر طاهـا حسن اوّلین نور دل صدّیق اكـبر مجـتـبی ست اوّلـین دردانــۀ صـدّیـقـۀ كـبـری حـسـن ذكـر پـرواز مـلـك تا آسـمـان هـفـتـمـین سرّ مـعـراج نـبی در لیـلة الاسرا حـسن در عطوفت، در جلالت، در شُكوه و مرتبت آیـنـه گـردان كه نه، آئـینـۀ زهـرا حسن در جَمَل بر عالمی این نكته ثابت شد كه هست رونوشتِ حـیـدر كـرار در دنـیـا حـسـن بشنو از روح الامین كه: لافـتی الاّ علی بشنو از روح القُدُس كه: لافتی الاّ حسن ثانی إِثـنَـیـنِ رسول الله در زهـد و وَرَع در كرامت چون كرام الكاتبین، یكتا حسن بیكسی، غربت، تحمّل، صبر، داغی بر جگر تك تك این واژهها را میشود معنا حسن چاه مخصوص غم مولاست كه در بین طشت ریخت همراه جگر، درد دل خود را حسن بین كوچه، بین خانه، بین مسجد، در سپاه هر طرف رو میكنم تنها حسن، تنها حسن او گذشت از سهم خود تا ذكر ما اینگونه شد یا حسین و یا حسین و یا حسین و یا حسن خورده بر تابوت او هفتاد چوب تیر و هست پیشواز ظهـر خـونآلود عـاشـورا حسن |